BDZ :: Home - About BD - News - BDZ Club - Dek Bodin - E@Mail
User :
Pwd :
คงสถานะการ Login
Board Index - New Topic - New Vote - Search - Member Rank - Rule & FAQ :: Register! Member Online: 0 - Guests Online: 8  Who Online! (in 5 min.)
หัวข้อ : ภาคจบโคนัน (โดจิน) ครับ [อ่าน: 27538 | ตอบ: 40] แสดงความคิดเห็น
หน้า: 1 2
we're GDK
เซียนนักโพสต์


Ask: 75
Reply: 1729


ภาคจบโคนัน (โดจิน) ครับ    Share
เมื่อ: 29/03/2551 : 22.16น. - IP: 124.120.20.xxx
โคนัน ภาคจบ ตอน 1 (โดจิน)


โคนัน ภาคจบ ตอน 1 (โดจิน)

หลังจากที่โคนัน (หรือจริง ๆ แล้วชินอิจินั่นแหละ) เข้าไปอาศัยอยู่ที่สำนักงานนักสืบโมริเป็นเวลานานหลายเดือน ในที่สุดวันนี้ วันที่เขารอคอยก็มาถึง
โมริ โคโกโร่ ได้รับแจ้งให้ไปสืบคดีฆาตกรรมคดีหนึ่งที่โรงแรมควีนกลางกรุงโตเกียว คดีฆาตกรรมปิดฉากลงเรียบร้อยด้วยฝีมือการคลี่คลายของโคนัน (ถึงแม้ความดีความชอบจะตกเป็นของโคโกโร่ก็เถอะ) แต่โคนันสืบได้ว่าคดีนี้เกี่ยวข้องกับพวกชายชุดดำ เขาเจอสมุดบันทึกเล่มนึงของผู้ตาย และเขาก็เก็บเอามาแล้วด้วย เขาแอบมันไว้ในเสื้อ หลังคดีปิดลงก็มืดพอดี โคนัน รัน โคโกโร่เดินกลับบ้าน ระหว่างทาง
“พี่รันฮะ คุณลุง ผมจะไปค้างบ้านดร.นะฮะ ตอนกลางวันดร.โทรมาบอกว่ามีของเล่นชิ้นใหม่จะให้เล่น ผมไปนะฮะ” พูดจบโคนันก็วิ่งออกไปทันที ทิ้งให้อีกสองคนมองตามอย่างครุ่นคิด
‘นึกว่ามันจะไม่ใช่เด็กธรรมดาซะอีก เฮ้อ สงสัยคิดมากไป’ โคโกโร่คิด
‘ความรู้สึกแบบนี้ เหมือนตอนนั้นเลย’ รันคิดทันใดก็มีน้ำตาเอ่ออยู่ที่ตา
+ + + + + + + + + +
โคนันวิ่งมาจนถึงหัวมุมหนึ่ง เขาไม่ได้ไปบ้านดร.อากาสะ เขาหยุดอยู่ที่หัวมุมนั้น หยิบเอาบันทึกของผู้ตายขึ้นมา เปิดไปที่หน้าที่เขาคั้นเอาไว้ มันเป็นบันทึกของปีที่แล้ว

วันที่ 19 เดือน 9 ช่วงนี้มีคนสะกดรอยตาม พวกมันอยากได้อะไรกันนะ หรือว่าพวกมันต้องการชีวิตฉัน ไม่นะ ฉันยังไม่อยากตาย

วันที่ 21 เดือน 9 เมื่อไหร่พวกมันจะเลิกสะกดรอยตามซะทีนะ พวกมันต้องการอะไรกันแน่

วันที่ 30 เดือน 9 และแล้วความอดทนของฉันก็สิ้นสุดลง วันนี้เองที่ฉันต้อนพวกมันออกมาได้ฉันขู่มันว่าถ้าไม่ออกมาฉันจะแจ้งความ พวกมันออกมา พระเจ้า มันแต่งชุดดำทั้งชุด แม้แต่แววตาของพวกมันยังส่อให้เห็นถึงแววตาโหดเ***้ยมแววตาของปีศาจ หัวหน้าของมันยิ่งหน้ากลัวใหญ่ ผมยาวของมันยิ่งทำให้เค้าหน้ามันดูโหดเ***้ยมยิ่งขึ้น มันบอกฉันว่ามันมีธุระกับฉัน มันจะติดต่อกับฉันอีกที

“คงจะเป็นยีน ครั้งนี้พวกแกพลาดครั้งใหญ่เลยนะ ปล่อยให้เหยื่อทิ้งหลักฐานชิ้นโตเอาไว้แบบนี้น่ะ” โคนันพูดกับตัวเองด้วยน้ำเสียงเยาะเย้ยแล้วอ่านบันทึกเล่มนั้นต่อ

วันที่ 3 เดือน 10 หลังจากรอพวกมันให้ติดต่อมาอยู่หลายวัน หลังจากที่ฉันต้องอยู่ในอาการหวาดผวามาตลอด วันนี้หลังกลับจากไปกินเลี้ยงฉันเจอกระดาษแผ่นนึงวางอยู่บนโต๊ะทำงานของฉัน พระเจ้า ฉันอยากจะร้องไห้เหลือเกิน กระดาษแผ่นนั้นเขียนด้วยลายมือเลือด มันน่ากลัวเหลือเกิน แล้วฉันก็ต้องตกใจหนักเข้าไปอีก พวกมันรู้ มันรู้อดีตของฉัน พระเจ้า มันขู่ให้ฉันร่วมมือกับมัน ไม่งั้นมันจะบอกตำรวจ ฉันจะทำยังไง คงต้องร่วมมือกับพวกมันกระมัง

“บ้าจริง อดีตอะไรกันนะ นายนานาตะมีอดีตอะไรกันแน่นะ” โคนันเริ่มหงุดหงิดแล้วจึงอ่านต่อ

วันที่ 5 เดือน 10 ฉันตัดสินใจเด็ดขาดแล้วฉันจะร่วมมือกับพวกมัน
วันที่ 7 เดือน 10 พวกมันติดต่อมาแล้ว พวกมันบอกให้ฉันไปหาที่โรงแรมควีน วันพรุ่งนี้

วันที่ 8 เดือน 10 พวกมันบอกให้ทำจริง ๆ ทำในสิ่งที่ฉันเลิกทำมานับสิบปี

วันที่ 10 เดือน 10 ฉันกำลังเริ่มทำ ทำงานให้พวกมัน คิดดูแล้วก็คุ้มเหลือเกิน ทำงานแค่ชิ้นเดียวแต่ได้เงินเยอะเป็นบ้า

“งานอะไรนะ ทำอะไรกันแน่ นายนานาตะคนนี้มีอดีตอะไรกันนะ มันต้องเป็นอดีตที่ผิดกฎหมายแน่ ๆ ไม่งั้นคงไม่กลัวตำรวจ” โคนันชักโมโห แล้วเหมือนนึกอะไรขึ้นมาได้ เขาหยิบโทรศัพท์รูปต่างหูออกมาแล้วโทรไปหาดร.อากาสะ
“ดร.ช่วยสืบหาข้อมูลของคนที่ชื่อ นานาตะ ซามากิ ให้ผมหน่อยนะครับ”พูดจบก็วางหูทันที
+ + + + + + + + + +
“นานาตะ ซามากิ” คนอีกฝั่งทวนชื่อนี้ช้า ๆ ด้วยน้ำเสียงครุ่นคิด
“ใครโทรมาเหรอ หนูไอ” ความจริงแล้วคนรับโทรศัพท์คือ ไฮบาระ ไอ!!!
“ไม่มีอะไรหรอกค่ะ เค้าโทรผิดน่ะค่ะ หนูขอตัวขึ้นข้างบนก่อนนะค่ะ” ระหว่างเดินขึ้นบันไดก็คิดอะไรไปมากมาย
‘เกิดอะไรขึ้น ทำไมหมอนั่นถึงต้องการข้อมูลของนานาตะ หรือว่า…’ คิดได้แค่นั้นก็แสดงสีหน้าตกใจออกมา
+ + + + + + + + + +
“บ้าจริง ฝนตก” โคนันพูดอย่างหงุดหงิดเต็มที เขาวิ่งมาหาที่หลบฝน วิ่งมาจนถึงร้านกาแฟแห่งนึง เขาจึงเดินเข้าไปข้างใน นั่งลงที่โต๊ะนึง แล้วอ่านบันทึกต่อ

วันที่ 16 เดือน 10 และแล้วฉันก็หาส่วนประกอบที่ต้องการทั้งหมดได้ครบแล้ว เอาล่ะ ฉันจะเริ่มทำให้มันเป็นรูปเป็นร่างซะทีล่ะนะ

“ลูกพี่ วันนี้สะใจจริง ๆ เลยนะ” เสียงใครสักคนที่นั่งอยู่หลังโคนันดังขึ้น
‘พูดเสียงดังอย่างงี้ แย่จริง เสียสมาธิหมด’ โคนันคิด
“พูดเบา ๆ ซิวะ อยากให้ใครเค้าได้ยินรึไง” เสียงนี้ทำให้โคนันถึงกับสะดุ้ง
“ว็อดก้านี่นา” โคนันพูดกับตัวเองเบา ๆ
“ฮะฮ้า มาให้ดมกลิ่นถึงที่เลยนะ คงไม่ปฏิเสธล่ะ” โคนันพูดเบา ๆ แล้วแอบฟังพวกคนชุดดำคุยกัน
“แต่ทำไมวันนี้เราไม่ใช้ยานั่นล่ะพี่” อีกเสียงดังขึ้น
“ลูกพี่ใหญ่สั่งห้ามใช้” คงหมายถึงยีนนั่นเอง
โคนันนั่งฟังชายชุดดำคุยกันอย่างสนใจ เขาเก็บสมุดบันทึกเอาไว้ในเสื้อตามเดิม สั่งโกโก้ร้อนมากินไปด้วยเพื่อไม่ให้ใครสงสัย แต่เค้าไม่รู้ตัวเลยสักนิดว่ามีใครคนนึงกำลังแอบมองเขาอยู่เหมือนกัน
“เหยื่อติดเบ็ดแล้วซินะ” คน ๆ นั้นพูดขึ้นด้วยน้ำเสียง***มเกรียม
“ว่าไงนะ ได้ ได้ จะรีบกลับไปเดี๋ยวนี้ล่ะ” เสียงว็อดก้าคุยโทรศัพท์ โคนันรีบจ่ายเงินทันที
ว็อดก้ากับลูกน้องกำลังออกไปแล้ว โคนันรีบตามทันที เค้าเอาเครื่องดักฟังรูปกระดุมติดไปที่ลูกน้องของว็อดก้าอย่างยากลำบาก แต่ก็สำเร็จ ข้างนอกฝนหยุดตกแล้ว

“เอาล่ะ เดี๋ยวค่อยตาม” เขาพูดกับตัวเองเบา ๆ โดยไม่รู้เลยว่ามีใครกำลังตามเขามาอย่างเงียบ ๆ
“ทำไมดร.ไม่โทรกลับมาซะทีนะ” โคนันพูดกับตัวเองอีกครั้งในขณะที่เดินอยู่ ตอนนี้เขากำลังสะกดรอยตามพวกชายชุดดำอยู่
“เอ๋ พวกมันจะไปไหนกันนะ ทำไมสัญญาณมันเคลื่อนที่เร็วอย่างงี้ล่ะ คงจะไปรถซินะ เอาล่ะ ยืมหน่อยนะ” พูดกับตัวเองแต่ก็คว้ารถจักรยานเด็กที่จอดอยู่ใกล้ ๆ ไป
“ชิ” เสียงดังขึ้นจากริมฝีปากของใครคนหนึ่งที่สะกดรอยตามโคนันมา มันรีบเดินไปคว้ารถจักรยานอีกคันที่เป็นของผู้ใหญ่ตามโคนันไป
“หรือว่ามันจะรู้ตัวแล้ว” ใครคนนั้นเหมือนจะพึมพำกับตัวเองซะมากกว่า
“ไม่หรอกน่า ไม่มีทางหรอก” มันพูดอีกครั้ง
+ + + + + + + + + +
“อ้าว จะไปไหนน่ะ” เสียงของโคโกโร่ดังขึ้น
“หนูรู้สึกใจไม่ดีน่ะค่ะพ่อ จะไปดูโคนันที่บ้านดร.ซะหน่อย” รันตอบ
“นั่นซินะ วันนี้พ่อเองก็ใจไม่ดีเหมือนกัน รู้สึกเป็นห่วงเจ้าเปี๊ยกนั่นตะหงิด ๆ ไปดูมันซะหน่อยก็ดี ไปเถอะ” โคโกโร่ว่า
+ + + + + + + + + +
โคนันสะกดรอยตามพวกว็อดก้ามาจนถึงโรงงานแห่งหนึ่ง โรงงานที่น่ากลัวเหลือเกิน โรงงานที่ให้บรรยากาศเหมือนโรงฆ่าสัตว์ โรงงานที่ทำให้คนมองอยากจะเบือนหน้าหนี
“นี่คงเป็นรังของพวกมัน” โคนันพึมพำเบา ๆ เขาเอารถจักยานไปแอบไว้หลังพุ่มไม้ แล้วค่อย ๆ ย่องเข้าไปในโรงงานแห่งนั้น เกิดรอยยิ้มเ***้ยมขึ้นที่หน้าของใครอีกคนที่ตามโคนันมา
“ได้เวลาแล้วซินะ คุโด้ ชินอิจิ” ใครคนนั้นพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงของซาตาน
+ + + + + + + + + +
“อ้าว พี่รัน จะไปไหนค่ะ” มีเสียงทักขึ้นข้างหลัง รันจึงหันไปดู
“อ้าว อายูมิ พี่จะไปบ้านดร.น่ะจ้ะ เอ๋ อายูมิไม่ได้อยู่ที่นั่นหรอกเหรอ” รันพูดทำหน้าครุ่นคิด
“เปล่านี่ค่ะ ทำไมเหรอค่ะ” อายูมิจังถาม
“โคนันบอกพี่ว่าดร.ทำของเล่นชิ้นใหม่ได้น่ะจ้ะ”
“แย่จัง ไม่เห็นมีใครบอกอายูมิเลยนี่ค่ะ คอยดูนะพรุ่งนี้อายูมิจะโวยวายให้ดู” พูดพลางทำหน้าจริงจังไปด้วย
“อายูมิจัง กลับบ้านเถอะลูก” แม่ของอายูมิมาตาม
“ค่ะ ไปนะค่ะพี่รัน” อายูมิโบกมือให้รัน รันได้แต่ยืนมองด้วยแววตาเศร้า ๆ เท่านั้น ในใจเธอเป็นห่วงโคนันเหลือเกิน
“ในที่สุดก็ถึงซะที ดร.ค่ะ ไฮบาระ โคนัน” รันยืนตะโกนเรียกอยู่หน้าบ้านดร. แต่ทุกอย่างเงียบ ไม่มีใครออกมา ไม่มีเลย
“ไม่อยู่กันหรอกเหรอ ไปไหนนะ” รันพูด พลางน้ำตาของเธอก็ไหลออกมา เธอนั่งลงที่หน้าบ้านของดร.แล้วปล่อยให้น้ำตาไหลออกมาอย่างไม่นึกอายใคร เธอเป็นห่วงโคนันเหลือเกิน เธอเป็นห่วงเค้าคนนั้น

-------------------------------------------

Share    อ้างถึง :: แจ้งลบกระทู้นี้ :: ขึ้นข้างบน
kuro [39]
พี่กลางช่วยตอบ


Ask: 5
Reply: 157


ความคิดเห็นที่: 31
เมื่อ: 02/04/2551 : 21.27น. - IP: 58.8.138.xxx

ที่จริงแบบนี้เค้าเรียกว่า ฟิค นะ = =ไม่ใช่โดจิน

 

โดจินคือ การ์ตูนที่วาดมาล้อเรื่องอื่น=[]= จะมีแบบติดเรตหรือไม่เรตก็ได้

 

แต่ว่า เนื้อเรื่องหักมุมดีจัง= =

อ้างถึง :: แจ้งลบความคิดเห็นนี้ :: ขึ้นข้างบน
Lastz [39]
น้องใหม่หัดโพสต์


Ask: 0
Reply: 44


ความคิดเห็นที่: 32
เมื่อ: 03/04/2551 : 16.12น. - IP: 125.25.135.xxx
นึกว่าจริง
อ้างถึง :: แจ้งลบความคิดเห็นนี้ :: ขึ้นข้างบน
Dimension
ผู้มาเยือน


ความคิดเห็นที่: 33
เมื่อ: 03/04/2551 : 16.34น. - IP: 124.120.181.xxx
มาอีกแระ เหมือนกับของโดเรมอนอ่ะแหละ อันนี้มันก็แค่ฟิค ที่ใครเขียนมาก็ไม่รู้ ไม่ใช่เรื่องจริงๆ

แต่ถ้าเขียนเอาหนุกๆก็ไม่มีปัญหาแต่ถ้าส่งต่อกันมากๆทางเน็ตเข้าโดยไม่ระบุว่านี่เป็นฟิค บางคนอาจจะคิดว่ามันเป็นของจริงได้ -*-**
อ้างถึง :: แจ้งลบความคิดเห็นนี้ :: ขึ้นข้างบน
ถนนสายแดด •' [41]
พี่กลางช่วยตอบ


Ask: 7
Reply: 425


ความคิดเห็นที่: 34
เมื่อ: 03/04/2551 : 22.10น. - IP: 124.120.156.xxx

เคยอ่านแล้วล่ะ

สนุกมาก แต่ยาว  ^^

อ้างถึง :: แจ้งลบความคิดเห็นนี้ :: ขึ้นข้างบน
ถนนสายแดด •' [41]
พี่กลางช่วยตอบ


Ask: 7
Reply: 425


ความคิดเห็นที่: 35
เมื่อ: 03/04/2551 : 22.12น. - IP: 124.120.156.xxx


อ้างจาก: [Loki]_OnimizU ที่ 01/04/2551 : 14.43น.


อ้างจาก: สุดท้าย* ที่ 31/03/2551 : 21.17น.

อ้างจาก: [Loki]_OnimizU ที่ 29/03/2551 : 22.27น.

อ่า..

ถึงจะเป็นโดจินนะ

แต่ มันไม่สมจริงกับเนื้อเรื่องอย่างนึง คือ..

อา.โจดี้ กับ เบลมอธหรือคริส เป็นคนละคนกันนะ เพราะในเล่ม42 ก็เจอกันแล้ว



แต่งเองดิคับ

 คำว่า ความคิดเห็น นี่ต้องชมอย่างเดียวหรือคะ??

ก็แค่แสดงความคิดเห็น เข้าใจว่าคุณอาจจะบอกกลับมาว่า คุณก็แค่แสดงความคิดเห็นนะ

 

วุ้ย น่าเบื่อ

---------- แก้ไขครั้งล่าสุดเมื่อ 01/04/2551 : 14.51 โดย 124.120.227.248 ----------


เรื่องนี้น่าจะแต่งนานแล้วก่อนเล่ม 42 ออก

เพราะว่าเคยอ่าน น๊าน นาน มาแล้วอ่า

 

ไงก็เย็นไว้ นะคร๊าบ ^^

อ้างถึง :: แจ้งลบความคิดเห็นนี้ :: ขึ้นข้างบน
` S o r r y " [38]
พี่ใหญ่ชอบตอบ


Ask: 5
Reply: 793


ความคิดเห็นที่: 36
เมื่อ: 04/04/2551 : 11.53น. - IP: 210.86.207.xxx
อ้างถึง :: แจ้งลบความคิดเห็นนี้ :: ขึ้นข้างบน
''^0^''- -*//...++>> [38]
เซียนนักโพสต์


Ask: 12
Reply: 1131


ความคิดเห็นที่: 37
เมื่อ: 06/04/2551 : 16.07น. - IP: 124.120.177.xxx

ยาวมากๆ แต่ก็อ่านจบจนได้

เห้อ..สนุกดี

อ้างถึง :: แจ้งลบความคิดเห็นนี้ :: ขึ้นข้างบน
Undertaker [40]
เซียนนักโพสต์


Ask: 38
Reply: 1556


ความคิดเห็นที่: 38
เมื่อ: 07/04/2551 : 14.11น. - IP: 124.120.3.xxx
เคยอ่านในเด็กดีนานเเล้วหล่ะ  -  - *
อ้างถึง :: แจ้งลบความคิดเห็นนี้ :: ขึ้นข้างบน
Id0L` [37]
เซียนนักโพสต์


Ask: 1
Reply: 1551


ความคิดเห็นที่: 39
เมื่อ: 09/04/2551 : 11.27น. - IP: 124.121.240.xxx
มันตอนจบตรงไหนอะ ??? -_-"
อ้างถึง :: แจ้งลบความคิดเห็นนี้ :: ขึ้นข้างบน
• ~ Onniiz ~ • [40]
เซียนนักโพสต์


Ask: 4
Reply: 1054


ความคิดเห็นที่: 40
เมื่อ: 10/04/2551 : 15.49น. - IP: 125.25.134.xxx

นั่นจิมันจบตรงไหนอ่ะ =_=

แต่ก็หนุกดี *0*

อ้างถึง :: แจ้งลบความคิดเห็นนี้ :: ขึ้นข้างบน
หน้า: 1 2

ฉ Copyright 2003 Bodindecha (Sing Singhaseni) School, All rights reserved.
Developed by : BDZ Team - Credits!